Eenmaal in Philippe heerlijke hotelletje
C�cile Biggelaar

Onderwerp: nederlandse vriendschap
Het is nu al minstens 7 jaar geleden dat ik voor de eerste keer in L'Etoile bij jou heb gelogeerd. Ik was toen samen met mijn geliefde: Piet. Ik heb zo,n fijne herinneringen aan mijn verblijf. Er waren die dagen weinig gasten, het was heel rustig.
Hoewel het hartje zomer was, was het verbazingwekkend fris ten noorden van de Mont Lozère. Het waaide en regende . Piet en ik maakten een lange tocht van drie weken op de route de Stevenson (GR70) natuurlijk, vanaf Le Puy en Velay. Eenmaal in Philippe heerlijke hotelletje bleven we twee nachten om een beetje bij te komen van alle vermoeienissen.

Ik herinner me net als al die andere mensen je warme gastvrijheid en je aanwezigheid bij ons. Waardoor je mij inspireerde. Ik dacht toen: Het is mogelijk iets unieks te doen, helemaal op je eigen manier, zoals niemand het ooit eerder deed. Ik heb wel eens op het punt gestaan je te schrijven of ik niet bij jou kon komen koken, of werken. Maar ik heb hier in Nederland mijn werk, en het zou ook niet hetzelfde zijn.
Toch houdt het me nog altijd bezig. Zou ik dat kunnen ? Weggaan hier en mijn eigen ding gaan doen in Frankrijk ?

Het lijkt altijd een idylle als je vanuit je luie gastenstoel kijkt naar dat leven van een pionier. Het lijkt dan zo eenvoudig. Maar om dat leven vol te houden moet je een ongelooflijk uithoudingsvermogen hebben en creatief zijn, over veel werklust beschikken, en een aimabel mens zijn.
Je moet voor alle moeilijkheden een oplossing hebben. Je moet zakelijk en commercieel zijn, maar ook absoluut uniek.

Een jaar later heb ik een wandelweek georganiseerd en geleid voor een groep van 12 Nederlandse scholieren. Bij jou was toen wel plaats maar vanwege het budget was verblijf toen voor de groep niet goed mogelijk.

We zijn met die groep toen uitgeweken naar de abdij van Notre Dame des Neiges. Heel toevallig heb ik je toen wel ontmoet toen ik met de groep onderweg was. Jij was met je auto in een van die dorpjes boodschappen aan het doen.  Een wederzien met een vriend.

Het maakte me heel erg blij je daar te zien. Het leuke is dat ik de ontmoeting met jou nog steeds koester en niet vergeten ben.
En weer later heb ik nog eens met Piet gelogeerd.

Het landschap van de Gevaudan en de Lozère zijn voor mij van onschatbare waarde gebleken. Ook deze zomer was ik nog op de Mont Lozère, en heb er nog 2 nachten gestaan met mijn tentje in Finiels op het campinkje van Lucille Pantel. Ook een heel byzonder mooie plek.
Met een magnifiek uitzicht en heel veel wind. Ik heb er spijt van dat ik je niet met een bezoek aan de L’Etoile heb vereerd.

Ik was met Marie op reis, die echter niet zo wild was op het wilde kamperen en op de berg. Ik heb echt heel sterk aan je gedacht en besloot thuis eens op Internet te zoeken want ik wist me nog te herinneren dat je in 98 al fanatiek met Internet werkte. Nou, het blijkt dat je niet stil zit ! 
Er blijken veel mensen te zijn die jij iets bijzonders hebt geschonken.
Goh, weet je, ik ben niet naar La Bastide Puylaurent gekomen omdat ik er veel voor opzij moest zetten. Ik was in Finiels zonder auto, Marie zou alleen terug moeten reizen. En ik had het gevoel dat je wellicht op reis was. Dat alle moeite voor niks zou zijn. Jammer, dat ik de vrijheid om te doen wat me inviel voorbij liet gaan. Weet je dat ik er nog elke dag spijt van heb?
Maar ik kom vast weer. We komen weer !

L'Etoile Gasthuis
L'Etoile Gasthuis

L'Etoile Chambres et tables d'hôtes tussen Lozère, Ardèche en Cevennen in Zuid Frankrijk

Een oud romantisch hotel met een mooie tuin langs de rivier Allier. Het gastenhuis L’Etoile is gelegen in La Bastide-Puylaurent tussen Lozère, Ardèche en Cévennes. Wandelpaden GR7, GR70 Stevenson, GR72, GR700 Régordane (St-Gilles), Cévenol, Margeride, GR470 Allier river trail, Ardéchoise, Gévaudan en vele andere wandellussen komen er voorbij. Een toevluchtsoord in de heuvels in Zuid-Franrkijk.