La Bastide-Puylaurent is een uniek dorp voor korte, middellange en lange wandelingen. Op 300 meter van L'Etoile Gastenhuis bevindt u zich al midden in de natuur op paden die u naar de andere kant van Frankrijk kunnen leiden of op een rondwandeling van enkele kilometers. De landschappen aan elke kant van het dorp variëren tussen de Ardèche, de Lozère, de Haute-Loire en het Nationaal Park van de Cevennen.
In het noorden, richting de plateaus van de Haute-Loire, is het landschap ruraaler: kleine boerderijen, velden met de beroemde groene linzen uit Le Puy-en-Velay, veeteelt, de Mézenc-berg, oude vulkanen, meren, bronnen van de Loire en de kloven van de Allier.
In het zuiden, richting de Cevennen en de Mont Lozère, is de natuur authentieker en minder door de mens beïnvloed: typische granieten 'mas' met leien daken, honing, terrasculturen en kleine gehuchten verloren in de natuur. Hier vindt u ook de Franse geschiedenis van de godsdienstoorlogen tussen protestanten en katholieken in dorpen zoals Florac, Le Pont-de-Montvert en Génolhac.
In het oosten, richting de Ardèche, zal de natuur u verrassen met haar wilde kant: prachtige landschappen, kristalheldere rivieren om in te zwemmen, kleine paden door kastanjebossen en oude typische gehuchten zoals Montselgues, Loubaresse of Thines. Ontdek ook de kloven van de Borne en de Chassezac, de toppen van het Ardèche-gebergte en het Tanargue-massief. Bezoek Saint Laurent les Bains voor een thermale kuur, de typische markt in Les Vans op zaterdagochtend of de abdij Notre Dame des Neiges op 3 km van La Bastide-Puylaurent.
In het westen, richting de Lozère, zijn de landschappen minder steil maar hoger gelegen, met kleine valleien die ideaal zijn voor forelvissen in de Allier, de Lot, de Chassezac of de Altier. Hier vindt u brede paden en mildere hellingen voor minder sportieve wandelingen dan aan de Ardèche-kant. Er zijn talrijke korte en middellange wandelingen mogelijk dankzij het treintje dat La Bastide-Puylaurent met Mende verbindt.
Als de bovenste rij van een groot amfitheater dat uitkijkt over de Middellandse Zee, ontvangt de Lozère de warme stralen van de zon van Occitanië. De wandelaar ervaart hier de intense emotie van het naderen van de hemel door over de afgeronde toppen van de Mont Lozère, de Margeride, de Gévaudan, de Aubrac of de Cevennen te wandelen. Daar vindt men de zachtheid van de bronnen van de Gorges du Tarn en de Jonte, op een van de mooiste door de natuur gevormde locaties in Europa. De Lozère is rijk aan diverse natuurlijke regio's en landschappen gevormd door de geologie.
Met de kalksteen van de grote Causses van Sauveterre en Méjean hebben mensen boerderijen gebouwd met uitzonderlijke verhoudingen en gewelven. Met het vulkanische basalt van de Aubrac hebben zij 'burons' gebouwd om de herders te huisvesten en de dieren te melken wanneer de 'burle' (ijzige wind) waait. De getuigenissen van voorouderlijke bouwers zijn overal te vinden: van Gallo-Romeinse overblijfselen tot de gotische kathedraal van Mende, van romaanse kerken in de Margeride tot Cevenolse tempels en eenvoudige bakovens.
De Lozère, en meer nog de oorspronkelijke provincie Gévaudan, is nooit geïsoleerd geweest tot het midden van de 19e eeuw. Het was een belangrijk knooppunt van doorgangen en routes waar koningen, marskramers, monniken en ridders elkaar ontmoetten. De redenen voor dit verkeer waren divers: religieus, economisch, militair en pastoraal. Het was bovenal een essentiële contactzone tussen de mediterrane beschaving en de noordelijke wereld van de Keltisch-Germaanse volkeren.
Onder de talloze paden of 'drailles' die onze provincie doorkruisen, is de Regordane-weg (GR®700) ons bijzonder dierbaar: dit pad verbond Nîmes met Le Puy-en-Velay en verbond de Middellandse Zee met de Gallische wereld en zelfs met Ierland en Bretagne.