Le Rendez-vous De gulle ontvangst van Jean-Claude Berger
Voor de derde keer ben ik terug in Tucson, en telkens weer word ik geraakt door de spontane en oprechte gastvrijheid van Jean-Claude en zijn vrouw Martha. Jean-Claude komt oorspronkelijk uit St. Dizier, gelegen in het departement Haute-Marne in het oosten van Frankrijk, terwijl Martha afkomstig is uit Hermosillo in de Mexicaanse provincie Sonora. Hun Bed & Breakfast "Le Rendez-vous" is kleinschalig, maar bijzonder aangenaam en uiterst comfortabel. Het beschikt over een ruime kamer, een mooi balkon met uitzicht op Mount Lemmon in het Coronado National Forest, een verfrissend zwembad en een groot terras dat uitkijkt over heel Tucson.
In zijn luxueuze Mercedes rijden we richting Fort Lowell Avenue, waar zijn chique Franse restaurant is gevestigd. Bij Jean-Claude gaat alles net even anders; hij zuigt je moeiteloos mee in zijn eigen wereld, zijn persoonlijke ruimte en zijn tomeloze energie. Ondanks zijn gevorderde leeftijd is hij in uitstekende conditie en staat hij altijd open voor nieuwe kansen, slimme investeringen en frisse uitdagingen. Tijd met hem doorbrengen is een ware levensles. Groot durven denken, kansen met beide handen aangrijpen, altijd positief blijven en vooral jong van geest blijven; het is een prachtig georganiseerde en volwassen vorm van non-conformisme.
We hebben allemaal wel een 'grote broer' in ons leven, en voor mij vervult Jean-Claude precies die rol. Het lijkt alsof hij feilloos de allerbeste kanten van zowel Frankrijk als de Verenigde Staten met elkaar heeft weten te combineren. Ik heb altijd al geloofd dat deze twee landen elkaar prachtig aanvullen.
Zondagmorgen om acht uur woon ik in de katholieke St. Augustine-kerk een traditionele, grote Mexicaanse mis bij. De mariachi's (muzikanten in hun weelderige, folkloristische kledij) begeleiden de preek prachtig met hun snaarinstrumenten en passievolle gezang. De kerk zit bomvol en even waan ik me in een compleet ander land. De enorme passie van de gelovigen daarbinnen is minstens zo intens als de liefde voor de glimmende, gloednieuwe 4x4's die buiten op hen staan te wachten. Martha is hier overigens helemaal in haar element; op deze plek vindt ze de menselijkheid en warme tederheid terug die in de Verenigde Staten helaas nog weleens naar de achtergrond verdwijnen ten gunste van keiharde zakelijkheid en 'vriendjespolitiek'.
Tijd doorbrengen met familie, het vrolijke geroep van spelende kinderen, eindeloos samen zingen en bijpraten, afgesloten met een verrukkelijke Mexicaanse maaltijd en een goed glas 'vino'. Feesten op zo'n pure, eenvoudige en spontane manier; dat is absoluut de specialiteit van de Mexicanen.
Ruim de helft van de inwoners van Tucson heeft een Mexicaanse achtergrond en die instroom blijft onverminderd groeien. De Mexicaanse grens ligt op slechts een uurtje rijden vanuit de stad. De levendige grensstad heet Nogales en fungeert als de ultieme marktplaats voor alle denkbare vormen van handel en uitwisseling.
Eenmaal terug in de B&B nam Jean-Claude ons mee voor een bezoek aan zijn goede vriend, pater Henry van het benedictijnenklooster "Holy Trinity Monastery". Dit klooster bevindt zich in het kleine stadje St. David, op een klein uurtje rijden van Tucson. Pater Henry kwam net de kleine kerk uitgelopen, volledig in het wit gekleed en met een bijzonder brede glimlach op zijn gezicht. "Kom gezellig een kop koffie drinken," riep hij ons in vlekkeloos Frans toe. Hij is een bijzonder stralende man van 46 jaar die dit intieme klooster – waar slechts zeven monniken wonen – met enorm veel wijsheid leidt. Hij is vastberaden om zijn zesjarige ambtstermijn als prior zo betekenisvol mogelijk in te vullen. Gasten zijn hier overigens altijd welkom om zolang als ze willen op basis van volpension te verblijven, en dat tegen een uiterst schappelijk tarief (slechts 40 dollar per dag, in 2003).
Bent u al bekend met Tombstone? Dit is dat wereldberoemde Wilde Westen-stadje waar in het verleden talloze westernfilms zijn opgenomen. Vandaag de dag is het dé ultieme ontmoetingsplek voor rondreizende motorrijders, waarvan het merendeel traditiegetrouw op een ronkende Harley-Davidson rijdt. De iconische hoofdstraat is sinds 1852 eigenlijk nauwelijks veranderd, op het feit na dat het harde asfalt de droge, stoffige zandwegen heeft vervangen.
Er stond die dag een stevige wind, en net als in een klassieke westernfilm rolden de 'tumbleweeds' (tuimelkruiden) letterlijk over straat voor me uit. Stoere cowboys leunden ontspannen tegen de balustrades van de ruwe houten trottoirs, en de lokale saloon zat stampvol. Het bier vloeide er rijkelijk, begeleid door de meeslepende klanken van live countrymuziek.
Iets verderop bevindt zich de historische begraafplaats waar onder meer de beruchte Billy the Kid en de broers 'Mully' begraven zouden liggen. Net als vrijwel alle anderen hier, stierven zij allerminst een natuurlijke dood. Opgehangen, in koelen bloede neergeschoten, genadeloos gelyncht of simpelweg omgekomen van de meedogenloze dorst... Ze maken inmiddels allemaal een onuitwisbaar deel uit van de ruige Amerikaanse geschiedenis en het culturele erfgoed.
Wat is er zoal te zien en te doen in Tucson? Laat ik zonder omwegen beginnen met een smakelijke tip: ga lunchen bij "Sweet Tomatoes". Voor slechts 7,30 dollar kun je er onbeperkt genieten van een enorm buffet met verse rauwkost, heerlijke pasta's en ronduit geweldige desserts, zoals een warme chocoladebrownie overgoten met romige vanillesaus en gesmolten chocolade... Het restaurant is ruim en brandschoon, het personeel is bijzonder vriendelijk en het eten is van uitstekende kwaliteit. Bestond zoiets maar in Europa... Je kunt het eigenlijk niet missen: het is gelegen aan Stone Avenue, recht tegenover de Tucson Mall.
Aan Oracle Avenue vind je de "Bum Steer", gehuisvest in een gigantische bordeauxrode schuur die onmiddellijk doet denken aan de klassieke boerderijen in Ohio. Binnen tref je een immense saloon aan, verdeeld over maar liefst drie verdiepingen. Het lijkt wel alsof er een complete vlooienmarkt aan het plafond is bevestigd; je kijkt er werkelijk je ogen uit. Deze iconische zaak is inmiddels alweer 37 jaar open en is absoluut een plek die je niet mag missen.
De 'nette' cowboys verzamelen zich liever bij de "Maverick" aan Wilmot Avenue, vlak bij Speedway Boulevard. Iedereen is hier tot in de puntjes verzorgd en op zijn paasbest gekleed. De sfeer voelt er dan ook aanzienlijk formeler en wat minder ontspannen aan dan in Tombstone, waar juist die vriendelijke en ongedwongen vibe overheerst.
Eerder ontmoette ik in de staat North Carolina al eens Cherokee-indianen en authentieke cowboys in de "Bluegrass"-stijl, die een onuitwisbare indruk op me hebben achtergelaten. Ze zijn misschien niet meer de allerjongsten, maar ze barsten van een onuitputtelijke energie en hebben werkelijk iets heel speciaals over zich!
Wat me enorm aanspreekt aan Tucson is de ruimtelijkheid: de onmetelijk brede wegen, de immense parkeerplaatsen, de fietspaden en de ruime trottoirs. Maar ook de algehele grootsheid van de omgeving, zoals de uitgestrekte universiteitscampussen, de weidse woestijn en de eindeloze strakblauwe lucht. En niet te vergeten: de open, onbevooroordeelde mentaliteit van de bewoners ten opzichte van nieuwe kansen. De mythe van 'El Dorado' (het beloofde land) is altijd diep in de geest van de Amerikanen verankerd gebleven en vormt een wezenlijk onderdeel van hun DNA.
Jean-Claude Berger is zo'n typische B&B-eigenaar die ik met ontzettend veel plezier heb leren kennen; hij belichaamde voor mij de absolute en pure gastvrijheid in het hier en nu. Dit soort waardevolle uitwisselingen tussen herbergiers dwingen ons om onszelf continu kritisch te blijven bevragen, om bij te leren en ons te blijven vernieuwen. Echte gastvrijheid is namelijk een levend concept dat voortdurend aan verandering onderhevig is. Het is simpelweg aan ons om de magie ervan telkens weer opnieuw te ontdekken.
Le Rendez-vous Bed & Breakfast Restaurant, Tucson, Arizona - Kaart 
